Wilhelmina i Michał Kajkowie mieli dziesięcioro dzieci, ale wieku dorosłego dożyło jedynie dwóch synów: Gustaw i Adolf. Gustaw zginął w trakcie II wojny światowej. Adolf powrócił do Polski po II wojnie światowej. Wyemigrował z Polski w latach 70. XX wieku. W 1978 Adolf Kajka wraz z najbliższymi wyjechał do Hamburga, powodowany poczuciem osamotnienia i odrzucenia przez lokalną społeczność jako obcy.
Twórczość mały|Rękopisów wiersza Michała Kajki Część uratowanych w 1945 rękopisów poety znajduje się w Instytucie Północnym w Olsztynie, część zaś w dziale rękopisów Biblioteki PAN w Krakowie. Przyczynił się do utrwalenia polskości na Mazurach. Jego utwory cechuje ogromne umiłowanie ojczystej ziemi, ludu mazurskiego i jego spraw. Poeta dotyka często w tych utworach różnych problemów życia religijnego Mazurów, znajdując i przy tym okazję do upomnienia się o krzywdę ojczystego języka i Mazurów. Tworzył pieśni religijne z zamiarem, by były śpiewane po polsku. Sięgał po formy liryczne, satyrę obyczajową, baśnie, przypowieści. Był także publicystą. Tłumaczył również z niemieckiego wiersze Wojciecha Kętrzyńskiego. Jego warsztatem pisarskim były deski, skrawki gazet, papier pakunkowy, opaski gazetowe.