Próby teatralne thumb|Michaił Szczepkin jako horodniczy (rys. Aleksandra Iwanowa, po 1840) Gogol postrzegał Rewizora jako dzieło o potencjale ogólnorosyjskim i światowym, liczył na sukces artystyczny i finansowy, dlatego domagał się wyższego honorarium. Obawiał się jednak niechętnej reakcji dyrekcji teatrów, zmuszonej do wystawienia sztuki z rozkazu cara, oraz niedbałej inscenizacji prowadzącej do niezrozumienia zamysłu przez publiczność. Dla wielu aktorów wychowanych na komediach Jakowa Kniżnina i francuskich adaptacjach Rewizor był utworem niezrozumiałym i budził zakłopotanie. Aktorzy czuli, że nie mogą grać tej komedii według dotychczasowych schematów. Inaczej zareagowali doświadczeni artyści, tacy jak Michaił Szczepkin i Iwan Sosnicki, którzy od razu dostrzegli wartość sztuki. Aby zapobiec błędnym interpretacjom, Gogol osobiście odczytał przed nimi jej tekst.