Potrzebne jest urzeczywistnienie, że zarówno "pustość" jak i "konwencjonalne istnienie", rozumiane właściwie, odnoszą się do tej samej rzeczy, i że rzeczywistość jest równocześnie pozbawiona (pusta) substancjalnego Bytu i konwencjonalnego istnienia.
Trojaka kontemplacja odnosi się bezpośrednio do nauk Zhiyi o potrójnym wzorze kontemplacji, którego celem jest osiągnięcie wglądu w naturę rzeczywistości i urzeczywistnienie stanu buddy. Sam termin zaczerpnięty jest z apokryficznej sutry chińskiej Yingluojing. Jednak sutra ta nie zawierała żadnych szczegółów i objaśnień.
Zhiyi wykorzystał termin i w połączeniu z trojaką prawdą utworzył podstawowe pojęcie jego systemu doktryny buddyjskiej i praktyki.
Trzy kontemplacje Poziom pierwszy. Wejście w pustość z konwencjonalnej egzystencji. Na tym poziomie "konwencjonalna egzystencja" odnosi się do zwyczajnego, błędnego postrzegania fenomenów jako istniejących substancjalnie (skt jako svabhāva), a "wejście w pustość" oznacza zanegowanie istnienia niezależnego substancjalnego Bytu w tych fenomenach. Sam Zhiyi określił to słowami: Gdy ktoś wchodzi w pustość, postrzega nie tylko pustość ale także poznaje [prawdziwą naturę] konwencjonalnego istnienia. Poziom drugi.