Sira, maghazi i manakib Określenie „sira” zazwyczaj stosuje się do biografii proroka Mahometa. Terminem „maghazi” określa się podboje muzułmanów za czasów proroka Mahometa. Późniejsze podboje określano raczej mianem „futuh” (l. poj. „fath”). Muhammad Ibn Umar al-Wakidi (zm. 823), z Medyny, urzędnik za Haruna ar-Raszida w Iraku, napisał „Kitab al-maghazi”, której fragmenty ocalały przytoczone w późniejszych źródłach. Przypisywano mu również monografie historyczne o podbojach, np. „Futuh asz-Szam” (Podbój Syro-Palestyny). Najbardziej znanym i najcenniejszym opisem podbojów arabskich jest „Kitab futuh al-buldan” ('Księga podbojów krajów') Al-Balazuriego (zm. 892). Ibn Ishak (zm. 767), historyk z Medyny, jest autorem pierwszej znanej biografii proroka Mahometa („sira”), której fragmenty zachowały się przytoczone w późniejszej innej „Sirze”, autorstwa Ibn Hiszama (zm. 834). Życiorysy towarzyszy proroka i ich następców zwykle nosiły w tytule termin „manakib” (dokonania).

Tabakat - słowniki biograficzne tradentów