Niemcy nie mogliby w tym czasie uzupełnić braków, lecz istniała groźba poniesienia większych strat przez wojska atakujące.
Ze względów politycznych (Stalin niecierpliwie oczekiwał na odbicie Kijowa) wybrana została opcja druga. Atak rozpoczął się jednocześnie na 300-kilometrowym odcinku frontu. Wszystkie dostępne środki transportu zostały wykorzystane do desantu na drugi brzeg, włączając w to małe łodzie rybackie, improwizowane tratwy, czy nawet kłody drzew. Największym problemem było przetransportowanie ciężkiego sprzętu, bez którego atakujący na drugim brzegu nie mogli utrzymać się zbyt długo. Pierwsze punkty na drugim brzegu zostały zajęte i utrwalone 22 września 1943 w ujściu Prypeci do Dniepru na północnym odcinku frontu. Kolejne przyczółki zostały ustabilizowane 24 września niedaleko Dnieprodzierżyńska, 25 września w pobliżu Dniepropietrowska oraz 28 września niedaleko Krzemieńczuka. Pod koniec miesiąca utworzono 23 przyczółki na prawym brzegu Dniepru.