Zabezpieczenie przyczółków Niemieckie oddziały podjęły natychmiastowy kontratak w nadziei na zepchnięcie Sowietów przed pojawieniem się dostaw ciężkiego sprzętu. Wojska sowieckie ponosiły olbrzymie straty z powodu braku dostatecznego wsparcia lotnictwa i artylerii. Sytuację poprawiło dopiero pojawienie się zorganizowanych formacji lotniczych oraz dostarczenie katiusz. Wszystkie utworzone przyczółki zostały utrzymane, jednak odbyło się to kosztem ogromnych strat, które w październiku sięgały od 25%-50% wszystkich dywizji.
Dalsza ofensywa W połowie października radzieckie siły były wystarczająco silne do podjęcia zmasowanego ataku w celu ostatecznego zabezpieczenia dotychczasowych zdobyczy. Ostatecznie Niemcy zostali odrzuceni od rzeki i plany powstrzymania Armii Czerwonej na Dnieprze zostały porzucone. Pod koniec ofensywy wojska radzieckie kontrolowały już teren za Dnieprem o szerokości około 300 kilometrów oraz o głębokości dochodzącej do 80 kilometrów w głąb linii wroga.
Kontrowersje Stalin nalegał na odbicie Kijowa z rąk niemieckich przed 7 listopada (rocznica rewolucji październikowej). Mogło to przyczynić się do pośpiechu w przygotowaniu ofensywy, przez co słabo zaopatrzone wojska na przyczółkach narażone były na ogromne straty.