Program realizowany jest w sztywnej formule, zgodnie z którą materiały dziennikarskie mają formę 5-7-minutowych monologów. Każdy półgodzinny odcinek to ok. 5 takich materiałów, opatrzonych krótkimi wstępami prowadzącego. Korespondenci muszą w całości wygłaszać je sami - nie mogą zapraszać na antenę żadnych gości, jeśli chcą kogoś zacytować - po prostu czytają lub przytaczają z pamięci jego słowa. Nie wolno także wykorzystywać żadnych dźwięków poza własnym głosem (ale wolno z tym głosem robić praktycznie wszystko - zdarzali się już dziennikarze nucący piosenki).
Historia Ze względu na swój charakter, FOOC bywa miejscem najbardziej osobistych wynurzeń dziennikarzy. Jeden z najsłynniejszych materiałów w dziejach programu nosił tytuł List do Daniela i został przygotowany w 1997 przez Fergala Keana - ostatniego korespondenta BBC pracującego w Hongkongu przed przekazaniem tej brytyjskiej kolonii Chinom. Keane napisał swój monolog w konwencji listu do narodzonego właśnie syna, przy którym czuwał w czasie pisania. Rozlicza się w nim zarówno z własnym trudnym dzieciństwem, jak i dziedzictwem brytyjskiej obecności na Dalekim Wschodzie.