Pochodzenie ballady romantycznej Genezy ballady romantycznej w literaturach europejskich można się doszukiwać w dawnej literaturze angielskiej i szkockiej. Tradycja twórczości balladowej była żywa w romantyzmie angielskim, choć najwięksi twórcy rzadko sięgali po ten gatunek. John Keats napisał utwór La belle dame sans merci, a Samuel Taylor Coleridge rozbudował balladę do rozmiarów poematu tworząc Rymy o starym marynarzu. Ballady pisał też Robert Southey. Z jego twórczości pochodzi ballada God’s Judgment On A Wicked Bishop opowiadająca o biskupie, którego – jak księcia Popiela – zjadły myszy. Innym źródłem twórczości balladowej były hiszpańskie romance. Nieprzypadkowo Alpuhara Mickiewicza opowiada o walkach Hiszpanów z Arabami podczas rekonkwisty.
Ballada romantyczna w krajach europejskich Jedną z najsłynniejszych i najczęściej naśladowanych ballad była Lenora Gottfrieda Augusta BürgeraJanusz Sławiński, Ballada, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002.. Ballady u progu romantyzmu pisał zwłaszcza Friedrich Schiller. W literaturze czeskiej ballady pisał przede wszystkim Karel Jaromír ErbenJózef Magnuszewski, Historia literatury czeskiej. Zarys, Wrocław 1973, s. 145..