W późnej starożytności obszar Kutaisi należał do Lazyki, określanej również jako królestwo Egrisi. Ze względu na położenie na szlakach prowadzących z wybrzeża w głąb Kaukazu okolice miasta były przedmiotem rywalizacji Bizancjum i Persji, zwłaszcza podczas wojny lazyckiej w VI wieku.
Średniowiecze Od końca VIII wieku Kutaisi było stolicą Królestwa Abchazji, które obejmowało znaczną część zachodniej Gruzji. Przeniesienie głównego ośrodka politycznego do Kutaisi wiązało się z uniezależnieniem władców Abchazji od Bizancjum oraz stopniowym rozszerzaniem ich panowania na ziemie gruzińskie.
W 978 roku w Kutaisi koronowano Bagrata III, pierwszego monarchę zjednoczonego Królestwa Gruzji. Miasto pełniło funkcję królewskiej stolicy do 1122 roku, kiedy po odzyskaniu Tbilisi przez Dawida IV Budowniczego główny ośrodek polityczny państwa został przeniesiony na wschód. Symbolem zjednoczenia kraju stała się katedra Bagrata, wzniesiona na przełomie X i XI wieku na wzgórzu Ukimerioni.
Pomimo utraty funkcji stołecznej Kutaisi pozostało ważnym ośrodkiem królewskim i kościelnym.