Do overdubbingu i rejestracji solówek Cantrell stosował model Gibson SG z wykorzystaniem wzmacniaczy Hiwatt Custom Lead 30 i Vox AC30. Raskulinecz: „Zazwyczaj były trzy wzmacniacze i cztery różne kolumny. Chcieliśmy uzyskać selekcję dla każdej ścieżki do osiągnięcia tonu, który Jerry miał w głowie, więc zastosowaliśmy proces dublowania, dokładnie ten sam dźwięk w każdym przejściu”. Falującą wieżę hałasu udało się uzyskać za pomocą techniki close-miking, czyli w sytuacji, gdzie mikrofon umieszczony jest stosunkowo blisko instrumentu lub źródła dźwięku. Do tego procesu użyto mikrofonów Neumann (modele U 67 i U 47; Raskulinecz: „To mój ulubiony model mikrofonu do nagrywania gitar, ponieważ jego duża membrana daje pełną szerokość pasma dźwięku, zarówno wysokich, jak i niskich częstotliwości”), Soundelux 251 i Shure SM57 oraz dwa kondensatory lampowe Mojave MA-200 i MA-100. Zespół korzystał z przedwzmacniaczy Neve – 8058 i 31102. Raskulinecz: „Dźwięk i klarowność były kluczem (…) Jednym z powodów, dla którego nie korzystaliśmy z mikrofonów pokojowych dla ścieżek Jerry’ego był fakt, że jego wzmacniacze zostały ustawione na «oszołomienie». Z tego całego natężenia, nie potrafilibyśmy zdobyć odpowiedniej definicji”.