Émile Veinante (ur. 12 czerwca 1907 w Metzu, zm. 18 listopada 1983 w Dury) – francuski piłkarz grający na pozycji napastnika, reprezentant Francji w latach 1929–1940, trener piłkarski.

Kariera klubowa Grający zazwyczaj na lewym skrzydle Émile Veinante karierę piłkarską rozpoczął w rodzimym FC Metz, a było to jeszcze w okresie I wojny światowej, gdy Niemcy okupowali Alzację i Lotaryngię. Jako 21-latek przeniósł się do stołecznego Racing Clubu, któremu pozostał wierny przez wiele lat, najpierw jako amator, a od 1932 roku po utworzeniu ligi, również jako profesjonalny piłkarz. Wkrótce po przybyciu do Paryża Veinante otrzymał pierwsze powołanie do reprezentacji Francji, zaś rok później wraz z kolegami został finalistą Pucharu Francji, w finale ulegając ekipie FC Sète.

W następnych latach Émile dał się poznać jako znakomity rozgrywający i skuteczny strzelec. W roku 1934 był jednym z czołowych strzelców Ligue 1. Ponadto bardzo dobrze potrafił egzekwować rzuty wolne i – zwłaszcza – rzuty rożne. W jednym ze spotkań Racing Club pokonał 3:0 RC Lens, a wszystkie bramki padły po dośrodkowaniach Veinante'a z kornerów.