Sykstus ze Sieny (łac. Sixtus Senensis) (ur. 1520 w Sienie, zm. 1569 w Genui) – dominikanin i biblista, autor jednej z pierwszych introdukcji biblijnych.

Życie i dzieło Sykstus był pochodzenia żydowskiego, jako młodzieniec przyjął katolicyzm i wstąpił do zakonu franciszkanów. W zakonie poświęcił się studiom biblijnym, jego mistrzem był Ambroży Catharinus. Został oskarżony o herezję i wskutek swego uporu skazany przez rzymską Inkwizycję na spalenie na stosie. Został jednak przekonany przez Michele’a Ghislieriego, późniejszego papieża Piusa V, by wyrzekł się swych błędów i otrzymał przebaczenie od papieża Juliusza III. Nie chcąc wracać splamiony oskarżeniem do zakonu franciszkanów, na początku 1555 otrzymał od papieża dyspensę zezwalającą na przejście do zakonu dominikanów. Od tego czasu Sykstus głosił wyłącznie naukę zgodną z katolicką ortodoksją. Ghislieri polecał mu sprawowanie działalności inkwizycyjnej, wysłał go m.in. do Cremony by niszczył heretyckie książki – Sykstus jednak zachowywał te książki, które były pożyteczne dla nauki. Udało mu się uratować ok. 2000 książek przed zniszczeniem przez hiszpańskich żołnierzy.