XIX wieku, a potem o nim zapomniano.
Szczególną w operze Radziwiłła jest też „Pieśń o pchle”, nieco przypominającą jej wcześniejszą adaptację przez Beethovena. Śpiewana przez Mefistofelesa piosenka oprawiona jest ironicznie uroczystymi partiami chóru i taneczną partią orkiestry z licznymi ozdobnikami skrzypiec. Całą piosenkę dowcipnie przerywa student Frosch, co jest zgodne z tekstem Goethego. „Pieśń o pchle” adaptowali także Berlioz i Richard Wagner.
Przypisy
Bibliografia Radziwill (Anton Fürst), „Compositionen zu Göthe’s Faust. Partitur.” Berlin 1835. Jachimecki Z., Poźniak W., „Antoni Radziwiłł i jego muzyka do Fausta”, Kraków 1957. Goethe, J.W., „Faust. Eine Tragödie”, Stuttgart 1859. Tegoż, „Faust”, tłum. J. Paszkowski, Kraków 2003. Tegoż, „Tag- und Jahres-Hefte”, oprac. I. Schmid, w: „Johann Wolfgang Goethe Sämtliche Werke”, Frankfurt nad Menem 1994. Tegoż, J.W., Zelter C.F., „Briefwechsel zwischen Goethe und Zelter in den Jahren 1796 bis 1832”, Berlin 1834. Zieziula G. „Namiestnik Wielkiego Księstwa”, Rzeczpospolita z 30.04.1999.
Chopin, F., „Wybór listów”, opr. Z. Jachimecki, Wrocław 2004.
Kategoria:Opery i dramaty muzyczne Kategoria:Opery XIX wieku