W latach 60. nadrzędnym celem The Living Theatre stało się przekształcenie społeczeństwa z rywalizującej, hierarchicznej struktury w zwartą, współpracującą grupę ludzi. Spektakle miały być impulsem do nadchodzącej przemiany społecznej. Po Maju 1968, gdy transformacja społeczna stała się faktem, członkowie teatru próbowali współstworzyć alternatywne struktury: prasę, komuny, żłobki, centra kobiet, spółdzielnie spożywczeJudith Malina, Living Theatre: Od maja 1968 do dziś, tłum. Łukasz Dąbrowicki, „A-tak” nr 7,.
Koncepcja teatru na przestrzeni lat znacznie ewoluowała. Zawsze do kluczowych jej składników należała praca nad relacją z widzami (burzenie ściany oddzielającej widza od aktora), wkraczanie teatru w codzienność (wyjście ze sztuką na ulice). Natomiast, wraz z narastaniem świadomości politycznej, rewolucyjna postawa twórców teatru od lat 80. wzbogaciła się o humanistyczną refleksję nad rzeczywistością: