1 grudnia 1924 roku awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 38. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Później został mianowany attaché wojskowym przy Poselstwie Polskim w Moskwie. W czasie studiów oraz służby sztabowej i dyplomatycznej pozostawał oficerem nadetatowym 3 pułku ułanów. W listopadzie 1928 roku został przydzielony do macierzystego 3 puł na stanowisko dowódcy szwadronu, lecz już z dniem 31 stycznia 1929 roku został przeniesiony w stan nieczynny na okres dwunastu miesięcy z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów kawalerii. Z dniem 31 marca 1930 roku został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do 3 puł.
W służbie dyplomatycznej Ministerstwa Spraw Zagranicznych od 1 lutego 1929 roku. Od marca 1929 roku do maja 1930 roku radca Poselstwa RP w Bukareszcie, oddelegowany do służby w II Oddziale Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (wywiad) (1930–1935). Od maja do października 1935 roku w centrali MSZ, w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym jako radca. Od 1 grudnia 1935 roku do 17 września 1939 roku wicedyrektor Departamentu Polityczno-Ekonomicznego MSZ i naczelnik Wydziału Wschodniego (P.III). Zastąpił na obu stanowiskach Tadeusza Schaetzla.