Stanowisko dowodzenia było chronione pancerzem 75 mm (podłoga i dach 50 mm).

W latach 1939–1941 kotły krążownika dostosowano do opalania paliwem płynnym zamiast węglem. W latach 1934–1935 skrócono maszty i zmodyfikowano stanowiska obserwacyjne na nich, na mostku dodano także dalmierz 6-metrowy DM-6.

Służba thumb|„Czerwona Ukraina” w latach 1927–1930

Okres międzywojenny Po wejściu do służby krążownik był największym i najnowszym radzieckim okrętem na Morzu Czarnym, dlatego został okrętem flagowym tej floty i pełnił funkcje szkoleniowe i reprezentacyjne. Pierwszym dowódcą był N. NieswickiКрейсер „Червона Украина” w serwisie Черноморский Флот.. W maju 1928 roku okręt odbył pierwszy rejs zagraniczny, do Stambułu w Turcji (z niszczycielami „Pietrowskij”, „Szaumian” i „Frunze”)M. Sobański, op. cit. Według Крейсер „Червона Украина” – niszczyciele „Niezamożnik” i „Pietrowskij”.. W 1930 roku odwiedził Stambuł, Messynę i Pireus. Przydzielono go następnie do odtworzonej Floty Czarnomorskiej. W 1932 roku przeprowadzono remont kapitalny okrętu. W latach 1934–1936 dowódcą okrętu był Nikołaj Kuzniecow.