HMS Clas Fleming – szwedzki stawiacz min (oficjalnie klasyfikowany jako minkryssare – krążownik minowy) z okresu obu wojen światowych, noszący nazwę na cześć szwedzkiego admirała Clasa Larssona Fleminga, będący jedynym okrętem swojego typu. Wszedł do służby w 1914 roku. W toku służby przeszedł w 1940 roku dużą przebudowę, zmieniającą jego napęd, sylwetkę i charakterystyki, stając się pierwszym okrętem na świecie napędzanym turbinami gazowymi. Nie brał udziału w działaniach bojowych, strzegąc neutralności Szwecji. Wycofany ze służby i złomowany po II wojnie światowej.

Budowa W związku z zapotrzebowaniem dowództwa szwedzkiej marynarki wojennej na ofensywny stawiacz min, wyrażonym w piśmie do króla Gustawa V w 1908 roku, w 1909 roku wyasygnowano środki na budowę takiej jednostki, a w następnym roku złożono zamówienie w przedsiębiorstwie Bergsunds Mekaniska Verkstads AB. Stępkę pod budowę jednostki położono w należącej do niego stoczni w Sztokholmie w 1911 roku (brak szczegółowej daty w publikacjach). Okręt został zwodowany 14 grudnia 1912 roku, zaś do czynnej służby wszedł w maju 1914 roku. Stosunkowo niewielki kadłub został przystosowany do stawiania w ruchu min morskich na otwartym morzu, także w trudnych warunkach pogodowych oraz w nocy.