Kazimierz Demel (ur. 9 marca 1889 w Zawodziu, zm. 27 września 1978 w Gdyni) – hydrobiolog, pionier polskich badań na morzu, znawca flory i fauny Bałtyku.
Życiorys mały|240x240px|Bulwar im. Kazimierza Demela w Helu mały|Grób profesora Kazimierza Demela na cmentarzu Witomińskim|alt=|240x240px mały|240x240px|Kazimierz Demel, tablica na budynku Morskiego Laboratorium Rybackiego Urodził się w rodzinie Bolesława, doktora chemii, dyrektora w fabryce chemicznej, i Marii z Ostrowskich. W 1908 ukończył szkołę średnią Emiliana Konopczyńskiego w WarszawieJubileusz 70-lecia Wydziału Nauk o Żywności i Rybactwa. Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, Szczecin 2022, s. 82-83. Po zdaniu matury podjął studia przyrodnicze na Uniwersytecie Lwowskim, skąd po roku przeniósł się na wydział przyrodniczy Uniwersytetu Genewskiego. W 1912 otrzymał tytuł magistra i rozpoczął pracę na miejscu jako asystent w Zakładzie Zoologii. W 1913 powrócił do kraju z powodu choroby ojca, nostryfikując swój dyplom na Uniwersytecie Jagiellońskim. W tym czasie rozpoczął pracę w Warszawskim Towarzystwie Naukowym, co dało mu możliwość odbycia staży naukowych w Villefranche-sur-Mer (Prowansja) i Murmańsku, podczas których ostatecznie skierował swoją uwagę zagadnieniom związanym z biologią morza.