Władysław Drucki Lubecki (ur. 19 września 1864 w Paryżu, zm. 21 kwietnia 1913 w Teresiniedane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego) – polski ziemianin kresowy i działacz społeczny, właściciel dóbr w Teresinie (1909–1913), prezydent Grodna w 1907, książę z rodu Druckich-Lubeckich.
Życiorys Był wnukiem ministra skarbu Królestwa Polskiego Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego (1778–1846). Żonaty z Marią Joanną z Zamoyskich, miał z nią syna Jana (1898–1990). Studiował na Uniwersytecie w DorpacieNotatka na stronie poświęconej Konwentowi Polonia. Odziedziczył po rodzinie liczne majątki na Grodzieńszczyźnie i Polesiu (m.in. w Szczuczynie, Stanisławowie i Poniemuniu). Pod koniec XIX wieku wzniósł pałac w Szczuczynie, który zachował się do chwil obecnych.
thumb|240px|Pałac w Szczuczynie stan z 2013 Wziął udział w uroczystym odsłonięciu pomnika Katarzyny II Wielkiej w Wilnie 23 września 1904 rokuGłosy prasy polskiej : o udziale sześćdziesięciu szlachciców litewskich w uroczystości odsłonięcia pomnika Katarzyny w Wilnie, Lwów 1904, s. 15.. W 1907 pełnił obowiązki prezydenta Grodna. W 1909 roku zakupił od Mieczysława Epsteina pałac w Teresinie. Był założycielem i pierwszym prezesem Towarzystwa Automobilistów Królestwa Polskiego.