21 kwietnia 1913 roku gościł u siebie w majątku ordynata Jana Bispinga. Po obiedzie obaj udali się na spacer do parku, po czym książę polecił zaprząc konie do faetonu i sam postawił odwieźć gościa do oddalonej o 1,5 wiorsty od swojego pałacu stacji kolejowej, łączącej Kalisz z Warszawą. Po tym jak nie wrócił do domu, był poszukiwany, a finalnie odnaleziono jego zwłoki w połowie drogi między parkiem a stacją. Został postrzelony dwa razy z broni palnej i dobity uderzeniem rękojeści rewolweru.
Proces Przesłuchiwany w tej sprawie Bisping zeznał, że podczas drogi na stację Drucki-Lubecki napotkał dwóch mężczyzn, z którymi podjął rozmowę, wobec czego ordynat nie chcąc spóźnić się na pociąg udał się w dalszą drogę pieszo, po czym odjechał pociągiem do Warszawy. Jako że poszlaki wskazywały na Bispinga, został on aresztowany i osadzony w więzieniu śledczym. Twierdził on jednak, że jest niewinny. Niedługo po morderstwie w pałacu doszło do kradzieży majątku z gabinetu księcia. Ujawniono także, iż księcia usiłowano wcześniej otruć przez podanie strychniny w herbacie, a doszło do tego podczas wizyty Bispinga.