W 1950 OUN-B wyszła z Rady i rozpoczęła z nią walkę. Od III sesji UNR w 1954, do Rady należały: OUN-M, UNDO, URDP, UNDS, Ukraińska Partia Socjalistyczna, wszystkie partie posiadały po 6 mandatów. Począwszy od IV Sesji w 1957, do URN weszły Związek Ziem Zjednoczonej Ukrainy–Partia Chłopska (SZSU-SP, 3 mandaty), Ukraińska Partia Chłopska (USP, 1 mandat), a od VI Sesji w 1967 do Rady weszła Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów za Granicą (OUN za Kordonom, 6 mandatów). OUN-M na pewien czas (od października 1957 do 1961) również wyszła z Rady.
Z inicjatywy Oddziału Wykonawczego UNR utworzono w 1953 Ligę Wyzwolenia Narodów Związku Radzieckiego (LWNSRSR, tzw. Blok Paryski). III sesja (1954) po śmierci Andrija Liwickiego wybrała na prezydenta URL Stepana Wytwyckiego. VI sesja po śmierci Stepana Wytwyckiego wybrała na prezydenta Mykołę Liwyckiego.
Przewodniczącymi Prezydium URL byli W. Iwanyćkyj, Iwan Bahrianyj, Osyp Bojdunyk, J. Makowećkyj, Spyrydon Dowhal, (P. Bełej, Iwan Kedryn-Rudnycki (pełniący obowiązki przewodniczącego), W. Biliajiw. Organowi wykonawczemu przewodniczyli: Isaak Mazepa, Stepan Baran, Symon Sozontiw, Mykoła Liwycki, Atanas Figol, Spyrydon Dowhal, Wasyl Fedoronczuk, Teofil Łeontij, Jarosław Rudnycki.