Karol Paduch (ur. ok. 1818, zm. po 1850) – inżynier, cukrownik, uczestnik rewolucji lwowskiej w 1848 roku.
Syn Kazimierza Paducha – znanego krawca ze Lwowa. Po ukończeniu liceum akademickiego we Lwowie, studiował w latach 1836–1837 filozofię na Uniwersytecie Lwowskim, po czym przeniósł się na Politechnikę Wiedeńską.
Wymienia się go wśród członków Stowarzyszenia Ludu Polskiego. W 1841 roku policja wiedeńska miała informację, że Karol organizował studentów, zachęcał ich do wstrzemięźliwego trybu życia i do lektur rewolucyjnych. Zwracano również uwagę na jego bliską znajomość z Kasprem Cięglewiczem.
W roku 1843 powrócił do Lwowa. Latem 1845 roku wyjechał za paszportem do Królestwa Polskiego. W październiku tego roku zjawił się w Brukseli u Joachima Lelewela, skąd 10 grudnia 1846 roku nadesłał do „Tygodnika Rolniczego i Przemysłowego” we Lwowie artykuł „o aparacie kossakowskiego do ewaporowania klersy cukrowej” (1845/ nr 52). Bawiąc za granicą legalnie, nie przystąpił do Towarzystwa Demokratycznego Polskiego (TDP), chociaż na pewno miał kontakt z Centralizacją.