Bronisław Konstanty Galbasz, ps. „Bernard” (ur. 2 czerwca 1887 w osadzie Lubieniec, zm. 1 lutego 1963 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, działacz socjalistyczny i niepodległościowy, członek Organizacji Bojowej PPS, żołnierz Legionów Polskich.
Życiorys Urodził się 2 czerwca 1887 w Lubieńcu, w rodzinie Andrzeja, urzędnika. Od 1904 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej i działaczem związku zawodowego kamaszników. Od 1906 członek Organizacji Bojowej PPS. Uczestniczył w akcji bojowej na furgon na szosie Lipno-Włocławek, w której został ciężko ranny w rękę. Przebywał na kuracji w Krakowie, gdzie amputowano mu rękę. Potem wyjechał do Lwowa. W końcu 1907 był gospodarzem tajnej szkoły bojowej we Lwowie. Od 1908 członek Związku Walki Czynnej m.in. intendent tajnych magazynów broni. Pełnił również rolę instruktora Związku Strzeleckiego.
Od lipca 1914 do sierpnia 1916 żołnierz Legionów. W 1914 został przydzielony do oddziału „Beków” porucznika Tomasza Arciszewskiego przeznaczonego do prac wywiadowczo-konspiracyjnych. Dosłużył się stopnia porucznika. Od października 1918 członek Polskiej Organizacji Wojskowej.