Po odzyskaniu niepodległości, od listopada 1918 komendant okręgu Milicji Ludowej PPS w Zagłębiu Dąbrowskim. Od grudnia 1918 komendant okręgu Milicji Ludowej w Siedlcach. Po likwidacji Milicji Ludowej w lipcu 1920 przeszedł do wojska.
Początkowo w Inspektoracie Wojsk Samochodowych, a następnie w Oddziale II Sztabu Generalnego. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego „Lwów”, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 53 pułk piechoty Strzelców Kresowych. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 607. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 grudnia 1924 awansował na majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 193. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 grudnia 1926 otrzymał przeniesienie z Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych w Warszawie na stanowisko referenta Samodzielnego Referatu Personalnego. 31 października 1927 został przeniesiony z GISZ do składu osobowego szefa Korpusu Kontrolerów na stanowisko szefa Wydziału Ogólnego. 28 czerwca 1930 został przeniesiony do Biura Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisko zastępcy szefa biura. Z dniem 30 kwietnia 1934 został przeniesiony w stan spoczynku.