Jego pierwszym samodzielnym filmem był Biały szejk (Lo sceicco bianco, 1952), powstały na podstawie szkicu scenariusza, który sporządził inny reżyser, Michelangelo Antonioni. Bohaterka filmu, młoda mężatka Vanda, ulega fascynacji światem komiksu. Zlecenie na realizację filmu Fellini otrzymał od producenta Carla Pontiego. Podczas pierwszego dnia samodzielnej pracy reżyserskiej zaobserwował zupełny chaos w ekipie filmowej, któremu początkowo nie był w stanie podołać. Ponti rozważał jego zwolnienie, ale Fellini przeforsował decyzję o kręceniu początkowo planowanej, trudnej sceny oceanicznej na plaży; przejął też odpowiedzialność za kształt artystyczny filmu.
Światła variéte oraz Biały szejk poniosły porażkę komercyjną. Kolejny film, w Polsce znany jako Wałkonie (1953, tytuł oryginalny I vitelloni), przełamał jednak złą passę reżysera i został nawet nagrodzony Srebrnym Lwem na 14. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji. Tematem filmu są losy młodych mężczyzn z nadmorskiego miasteczka inspirowanego Rimini, pozbawionych życiowego celu.