W retrospektywnej recenzji dla „Senses of Cinema” Jonathan Dawson pisał, że film Felliniego „skrzy się buntowniczą energią, a zarazem przenika go swoista melancholia związana z kształtowaniem się Felliniego jako młodego artysty: wyznacza on zarówno centralny punkt, jak i kres jego twórczego terminowania na drodze do miana wielkiego reżysera”. mały|lewo|Federico Fellini za kamerą podczas zdjęć do Niebieskiego ptaka (1955) Sukces artystyczny i komercyjny Wałkoni pozwolił Felliniemu uzyskać zgodę na sfilmowanie utworu La strada (1954), który przyniósł Felliniemu pierwszego Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Fabuła – przypowieść utrzymana w konwencji bliskiej realizmowi magicznemu – opowiada o wędrującej trupie cyrkowej, dziewczynie imieniem Gelsomina (Masina) i brutalnym Zampanie (Anthony Quinn), który po jej śmierci konfrontuje się z konsekwencjami swojego postępowania. Brian Eggert z portalu Deep Focus Review tłumaczył przyczyny powodzenia filmu: „Wraz z La strada Fellini odcina się od neorealizmu i wyraża się w sposób czysty […].
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Federico Fellini · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.