K 1019). Przedsięwzięcie to nadzorowane było przez Dao’ana, który w tym samym roku przybył do Ye z Chang’anu. Można także przypuszczać, że Sengrui mógł być ze swoim nauczycielem także w Chang’anie.

Po śmierci Dao’ana w 385 r. i w czasie politycznych zamieszek w północnych Chinach Sengrui udał się do Syczuanu. W zachodnim rejonie tej prowincji został schwytany przez pasterzy, którzy uczynili z niego niewolnika nadzorującego owce. Pewien wędrowny kupiec po odkryciu, że Sengrui jest mnichem, wykupił go z niewoli. Sengrui kontynuował podróż i dotarł do góry Lu, na której spędził jakiś czas we wspólnocie Huiyuana. Z Huiyuanem dzielił zainteresowanie dhjaną. Sengrui przez Dao’ana został wprowadzony w kult Maitrei, a Huiyuan wprowadził go w kult Amitabhy.

W 401 r. do Chang’anu przybył Kumaradżiwa i w 6 dni po tym fakcie zjawił się u niego Sengrui i poprosił o przetłumaczenie tekstów związanych z praktyką dhjany. Kumaradżiwa spełnił prośbę i z różnych źródeł złożył tekst Bodhisattva-dhyāna oraz przetłumaczył go. Sengrui – chociaż miał 50 lat – został głównym uczniem Kumaradżiwy i przebywał z nim przez 12 lat.