Przez pewien czas był sekretarzem Zarządu Oddziału Pomorskiego Związku Harcerstwa Polskiego (do listopada 1932, kiedy otrzymał powołanie do wojska).

W latach 1934–1935 był drużynowym I Drużyny Męskiej (przemianowanej później na I Pomorską Drużynę Harcerzy im. Tadeusza Kościuszki). W grudniu 1935 mianowany został komendantem Pomorskiej Chorągwi Harcerzy; funkcję oficjalnie objął 14 stycznia 1936 i pełnił ją do 20 kwietnia tegoż roku. 28 maja 1936 został harcmistrzem. Do wybuchu wojny pełnił w Chorągwi Pomorskiej szereg kolejnych funkcji: zastępcy komendanta (1936–1937), referenta-komisarza Trzyletniego Wyścigu Pracy drużyn, członka i wiceprzewodniczącego komisji próby podharcmistrza przy Komendzie Chorągwi, członka komisji próby drużynowego. W Komendzie Hufca Harcerzy w Toruniu był referentem skautów i członkiem komisji harcerza Rzeczypospolitej i harcerza orlego. Był wielkim miłośnikiem i znawcą przyrody.

Zaangażowany był w działalność obronną w obliczu zagrożenia wojennego w 1939. Dalsze jego losy nie są znane;