Dzień później został konsekrowany na biskupa w katedrze metropolitalnej w Jassach.

W związku z chorobą metropolity Ireneusza, która uniemożliwiła mu dalsze wykonywanie obowiązków w sierpniu 1947 patriarcha Rumunii Nikodem mianował biskupa Justyniana locum tenens metropolii mołdawskiej. 19 listopada 1947 Synod Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego wybrał go na nowego arcybiskupa Jass i metropolitę Mołdawii. Zasługą hierarchy było uporządkowanie spraw gospodarczych diecezji, a także odbudowa świątyń, zniszczonych w czasie działań wojennych. Okresem szczególnie intensywnej działalności metropolity był przełom 1946/1947, kiedy Mołdawia doświadczyła klęski głodu. Pomoc charytatywna dla sierot, wdów, a także dla najuboższych klasztorów stała się głównym zadaniem, realizowanym przez struktury podległe metropolicie.

Patriarcha Rumunii Po śmierci patriarchy Nikodema (27 lutego 1948), po trzech miesiącach zebrał się w Bukareszcie Synod Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego, który wybrał metropolitę Justyniana arcybiskupem Bukaresztu, metropolitą Wołoszczyzny i patriarchą Rumunii. Ceremonia inwestytury odbyła się 6 czerwca 1948 w budynku parlamentu, a następnie w stołecznej cerkwi św.