Tymczasem ktoś skradł dwie głowice atomowe z rakiet i teraz grozi, że je zdetonuje, jeśli nie otrzyma okupu. Okazuje się, że za kradzieżą stoi przestępcza organizacja WIDMO. Do organizacji należą nie tylko przestępcy, mordercy i złodzieje, ale także terroryści, dawni faszyści Hitlera i członkowie rozwiązanego już sowieckiego Smierszu. Na czele Widma stoi Ernst Stavro Blofeld, jego zastępcą i ulubionym pracownikiem jest Emil Largo, zwany Numerem 1 (Blofeld zaś nosi Numer 2, ale nie jest to żadna moralna degradacja, ale podstęp mający na celu zmylenie policji w razie wpadki). Blofeld organizuje spotkanie organizacji, ujawnia, że niedawno na jego polecenie porwano młodą dziewczynę i zażądano okupu od jej rodziców. Okup został dostarczony, dziewczyna wróciła, ale jak się okazało, została ona podczas przetrzymywania zgwałcona, tak twierdzą w każdym razie jej rodzice. Blofeld domyśla się, że do aktu seksualnego doszło między porwaną a porywaczem za zgodą ich obu, ale honor Widma został zachwiany, więc połowa okupu została zwrócona rodzicom dziewczyny, zaś agent (obecny na zebraniu) na oczach towarzyszy zostaje ukarany śmiercią. Po rozwiązaniu spraw honorowych Blofeld przechodzi do punktu zebrania – porwanych niedawno głowic atomowych.