Całą akcją ma kierować Emil Largo – ma czekać, aż okup zostanie wypłacony przez rząd Wielkiej Brytanii, lecz jeśli tak się nie stanie, ma zabrać głowice i zdetonować je zgodnie z planem. Blofeld pokazuje swym pracownikom swój testament, w którym na wypadek swojej śmierci czyni Larga swoim następcą i szefem całego Widma. Emil Largo rusza do akcji.
Bond dostaje od M zadanie obserwowania pana Largo i pozostałych Niemców podczas swego „niby urlopu” na Bahamach. Kontaktuje się ze swoim przyjacielem, Feliksem Leiterem, prywatnym detektywem i agentem CIA, który również bada sprawę kradzieży głowic nuklearnych. Obaj wymieniają się wiadomościami w tej sprawie. Tymczasem młody pilot dowozi samolotem skradzione głowice nuklearne do Emila Largo. Ten odbiera je, gratuluje pilotowi i zabija go jako niepotrzebnego świadka. Bond z pomocą Leitera dowiaduje się po pewnym czasie o tym wydarzeniu oraz o tym, że ów pilot to był brat panny Domino. Postanawia wykorzystać ten fakt.
007 nawiązuje w kasynie bliższą znajomość z Emilem Largo. Grają w karty o pannę Domino, Bond wygrywa, Largo więc „wypożycza” mu ją na parę dni. Bond i Domino spędzają miłe chwile na plaży, dziewczyna zwierza się agentowi, ten zaś mówi jej o swoich odkryciach. Domino jest przerażona śmiercią brata.