thumb|Eksplozja „Queen Mary” w trakcie bitwy jutlandzkiej W dniach 31 maja i 1 czerwca 1916 roku na wodach Skagerraku odbyła się największa w czasie I wojny światowej bitwa morska, zwana bitwą jutlandzką (w historiografii niemieckiej bitwą na Skagerraku). Doszło do niej na skutek niemal równoczesnego podjęcia akcji zaczepnych przez Hochseeflotte i Grand Fleet. Krążowniki liniowe obydwu stron stanowiły awangardy zespołów floty i starły się jako pierwsze. Admirał Beatty dysponował w podległych mu 1. i 2. Eskadrze Krążowników Liniowych sześcioma okrętami tej klasy (flagowy „Lion”, „Princess Royal”, „Queen Mary”, „Tiger”, „New Zealand” oraz „Indefatigable”), transportowcem wodnosamolotów, 14 krążownikami lekkimi i 27 niszczycielami. W ślad za nimi podążały cztery nowoczesne drednoty typu Queen Elizabeth 5. Eskadry Pancerników admirała Hugh Evana-Thomasa.
„Queen Mary”, płynąc jako trzeci okręt w szyku, w składzie 1. Eskadry Krążowników Liniowych, dowodzonej przez kontradmirała Osmonda de Beauvoir Brocka, starła się z krążownikami liniowymi Franza von Hippera, podejmując pojedynek ogniowy z „Seydlitzem”. Brytyjski krążownik rozpoczął walkę salwami z dziobowych wież około godziny 15.50 (czasu GMT).