57 mm.

„Queen Mary” była pierwszym brytyjskim krążownikiem liniowym wyposażonym już podczas budowy w dalmierze 9-stopowe (2,75 m) w każdej z wież artyleryjskich. Dzięki temu, w przypadku uszkodzenia centralnego dalmierza bądź konieczności prowadzenia indywidualnego ostrzału przez każdą z wież, mogły one samodzielnie wypracowywać dane ogniowe. Do centralnego kierowania ogniem artyleryjskim wykorzystywano dane z 9-stopowego dalmierza, znajdującego się w opancerzonym pomieszczeniu na szczycie nadbudówki dziobowej, przeliczane za pomocą kalkulatora artyleryjskiego Argo Clock, konstrukcji A.J.H. Pollena, zastąpionego później przez inny typu Dreyer Mk II, umieszczonego w centrali artyleryjskiej poniżej głównego stanowiska dowodzenia.

Krążownik był chroniony pancerzem burtowym, składającym się z głównego pasa pancernego o grubościach: 229 mm na śródokręciu, 127 do 152 mm na wysokości wież artyleryjskich i 102 mm w rejonie dziobu i rufy oraz pasa górnego o grubościach odpowiednio 152 mm, 127 mm i 102 mm. Pancerz burtowy chronił kadłub na długości 174 m. Opancerzenie poziome krążownika tworzyły dwa pokłady pancerne: górny i dolny, o łącznej maksymalnej grubości od 51 do 64 mm. Główne stanowisko dowodzenia ulokowane w nadbudówce dziobowej było chronione pancerzem o grubości do 254 mm.