Maksymalny zapas paliwa wynosił 3600 ton węgla i 1170 ton paliwa płynnego, co zapewniało zasięg 4970 mil morskich przy prędkości 17,4 węzła. Urządzenia napędowe wyprodukowała stocznia John Brown & Co. z Clydebank.
Artylerię głównego kalibru krążownika stanowiło osiem dział BL L/45 Mk V (H) kalibru 343 mm, rozmieszczonych w czterech pancernych wieżach artyleryjskich. Dwie wieże znajdowały się na dziobie okrętu w superpozycji (A i B), jedna na śródokręciu pomiędzy drugim a ostatnim kominem (Q) i jedna na rufie (X). Działa dla „Queen Mary” wyprodukował koncern Armstronga. Były one osadzone na nowym typie łoża, pozwalającym wystrzeliwać cięższe pociski. Zapas amunicji kalibru 343 mm wynosił według etatów pokojowych 80 pocisków na działo, w czasie wojny został zwiększony do 110 sztuk na lufę. Artylerię średniego kalibru tworzyło 16 dział BL L/50 Mk VII kal. 102 mm na łożach PVI, umieszczonych w kazamatach nadbudówek dziobowej i rufowej. Etatowy zapas amunicji wynosił po 150 sztuk na działo. Krążownik miał również dwie podwodne wyrzutnie torped kal. 533 mm, po jednej na każdej burcie przed pierwszą wieżą artyleryjską. Zapas torped wynosił 14 sztuk. Dla zwalczania zagrożenia z powietrza w czasie wojny zainstalowano na „Queen Mary” jedno działo przeciwlotnicze kal. 76 mm i jedno kal.