Bitwa zakończyła się zdecydowanym zwycięstwem Royal Navy. Brytyjczycy stracili jedynie 35 marynarzy i mieli poważnie uszkodzony jeden krążownik lekki, podczas gdy straty wśród Niemców wyniosły 712 zabitych i 336 wziętych do niewoli marynarzy oraz trzy zatopione krążowniki i niszczyciel. „Queen Mary” zajmowała podczas bitwy trzecią pozycję w szyku brytyjskich krążowników liniowych i uczestniczyła głównie w ostrzale i zatopieniu krążownika pancernopokładowego „Ariadne”.

Działalność operacyjna przed bitwą jutlandzką 13 października 1914 roku nowym dowódcą okrętu, w miejsce komandora Halla przeniesionego do wywiadu Admiralicji, został komandor Cecil I. Prowse. 16 grudnia niemieckie krążowniki liniowe 1. Grupy Rozpoznawczej kontradmirała Franza von Hippera przeprowadziły atak na nadbrzeżne miasta wschodniej Anglii. Zbombardowane zostały Scarborough, Hartlepool i Whitby. Uprzedzone dzięki przechwyceniu i rozszyfrowaniu niemieckich depesz radiowych dowództwo Grand Fleet postanowiło wykorzystać nadarzającą się okazję i przechwycić niemieckie jednostki powracające po wykonaniu zadania.