Samica była podobnie upierzona, jednak jej czub był całkowicie czarny.
Zasięg i środowisko występowania Najbardziej rozpowszechniony był przed początkiem lat 50. XX w., w paśmie Sierra Madre Zachodnia w Meksyku, od zachodniej części stanu Sonora i stanu Chihuahua, po stany Jalisco i Michoacán na południu.
Ekologia i zachowanie Preferował otwarte górskie lasy tworzone przez takie gatunki, jak: Pinus durangensis, sosna meksykańska, sosna taeda, sosna Montezumy i dąb, zazwyczaj pomiędzy 2100 a 2700 m n.p.m. Żywił się najczęściej przez oskubywanie kory zbutwiałych sosen, a główny składnik pokarmu stanowiły larwy owadów znajdowane pod nią. Para lęgowa wymagała do przetrwania bardzo dużej powierzchni nietkniętego, dojrzałego lasu, średnio 26 km². Poza sezonem lęgowym przypuszczalnie tworzyły niewielkie grupy od kilku do tuzina osobników, poruszając się po dużych obszarach, najwyraźniej w poszukiwaniu pożywienia.
Okres znoszenia jaj trwał od lutego do czerwca. Gniazdo stanowiła dziupla wydrążona wysoko w drzewie. Zniesienie liczyło od 1 do 4 jaj (przeważnie 2). Poza tym brak wiarygodnych informacji.