Poemat stara się jedynie wskazać przyczyny takiego biegu wydarzeń, ukazując bezwzględne postępowanie właścicieli ziemskich wobec chłopów, odmawianie im wszelkiego człowieczeństwa, kształtowanie ich życia według własnego kaprysu (właścicielka pozwala głównemu bohaterowi na naukę, po czym ponownie zmusza go do najcięższych prac na roli). Poeta podkreśla, że sens ma tylko prawdziwa walka o wyzwolenie społeczne – ślepe mordowanie przypadkowych osób doprowadza w końcu bohatera na skraj samobójstwa i kończy się publiczną spowiedzią, a w domyśle skazaniem na ciężkie więzienie i zapomnieniem; skutki społeczne jego działalności są żadne.
Na tym samym wątku fabularnym opiera się napisana pięć lat później powieść Szewczenki pod tym samym tytułem. Na język polski Warnaka tłumaczył Włodzimierz Słobodnik.
Uwagi
Bibliografia Шевченківський словник, Інститут літератури імені Т.Г. Шевченка Академії Наук УРСР, 1978. M. Jakóbiec, Wstęp, [w:] T. Szewczenko, Wybór poezji, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1974. L. Novitchenko, Taras Chevtchenko, Unesco, Paris 1982, .
Kategoria:Twórczość Tarasa Szewczenki Kategoria:Utwory literackie z 1867 Kategoria:Ukraińskie utwory poetyckie