Teoria pola ligandów (TPL) – teoria opisująca mechanizm wiązania oraz aranżację i symetrię orbitali występujących w związkach koordynacyjnych. Stanowi ona jedną z wielu adaptacji szerszej teorii orbitali molekularnych, która jest użyteczna w opisie wiązań koordynacyjnych pomiędzy ligandami a atomem centralnym w związku kompleksowym. Jon metalu przejściowego ma dziewięć orbitali walencyjnych: pięć nd, jeden (n+1)s oraz trzy orbitale (n+1)p. Wymienione orbitale mają odpowiednią energię by tworzyć wiązania z ligandami. Analiza przeprowadzona przy użyciu TLP jest wysoce zależna od geometrii kompleksu, jednakże większość rozważań nad TPL rozpoczyna się od opisu kompleksów oktaedrycznych mających sześć ligandów.
Historia Teoria pola ligandów została rozwinięta na przełomie lat 30. i 40. XX wieku jako rozwinięcie teorii pola krystalicznego (TPK). W odróżnieniu od swojej poprzedniczki, tłumaczącej właściwości związków kompleksowych za pomocą oddziaływań elektrostatycznych pomiędzy orbitalami d jonu metalu i ligandami, TPL jest teorią kwantową.