Iryna Żyłenko (, ur. 28 kwietnia 1941 w Kijowie, zm. 3 sierpnia 2013 tamże) – poetka ukraińska.
Życie Data i miejsce urodzenia są umowne, gdyż dziewczynka straciła w zawierusze wojennej całą rodzinę i jako niemowlę została przygarnięta przez przybranych rodziców. Lata dziecinne spędziła w wiosce Steciwci koło Zwinogródki (ukr. Zwenyhorodka), następnie przeniosła się do Kijowa. Ukończyła studia zaoczne na wydziale filologicznym kijowskiego Uniwersytetu Tarasa Szewczenki (1964). Pracowała jako wychowawczyni w przedszkolu, a potem jako dziennikarka.
Twórczość Pierwszy wiersz napisała w wieku ośmiu lat. W 1964 wydała tom reportaży Bukowynski bałady (Ballady bukowińskie) i tom poezji dla dzieci Dostyhajut' kolosoczky (Dojrzewają kłosiki). Pierwszy tom jej liryków, Solo na solfi (Solo na solfie), ukazał się w 1965. Kolejne zbiory wierszy to: Awtoportret u czerwonomu (1971, Autoportret w czerwieni), Wikno u sad (1978, Okno na sad), Koncert dla skrypki, doszczu i cwirkuna (1979, Koncert na skrzypce, deszcz i świerszcza), Dim pod kasztanom (1982, Dom pod kasztanem), Jarmarok czudes (1982, Jarmark cudów), Ostannij wułycznyj szarmanszczyk (1985, Ostatni kataryniarz uliczny) i Diwczynka na kuli (1987, Dziewczynka na kuli). W 1983 ukazał się wybór jej wierszy Zbułosia lito (Spełniło się lato).