W Carpentras Żydzi wynajęli wówczas dom na placu, przy którym mieści się dziś synagoga i zamieszkali w nim. Około roku 1460 społeczność zamieszkiwała okolice dzisiejszego placu Maurice Charretier, który ogrodzono i zamknięto dwiema bramami w 1486 r. W XVI w. zakończył się okres rozwoju gmin żydowskich na ziemiach papieskich. Wprowadzono przepisy zakazujące osiedlania się Żydów, a w roku 1686 Rada hrabstwa Venaissin wprowadziła nakaz osiedlania się ich w zamkniętych dzielnicach – gettach czterech miast – Awinionu, Carpentras, Cavaillon i Isle sur la Sorgue. Getta te nazwano carrières. Dodatkową formą prześladowań był zakaz wykonywania wszelkich zawodów z wyjątkiem handlu używanymi ubraniami i sprzętami, a także całkowity zakaz prowadzenia usług finansowych.
Zakazy te zostały zniesione dopiero w XVIII w. W roku 1555 gmina w Carpentras liczyła zaledwie 496 osób, w 1788 zwiększyła się do liczby 914. Rewolucja francuska zniosła obowiązek osiedlania się Żydów w zamkniętych dzielnicach i społeczność rozproszyła się po okolicznych miastach. W dekrecie z dnia 28 stycznia 1890 przyznano im prawa obywatelskie i wolność osiedlenia. W rezultacie gmina w Carpentras znacznie zmniejszyła swoją liczebność.