W czasie II wojny światowej duża część tutejszych Żydów padła ofiarą prowadzonych przez hitlerowców i rząd Vichy wywózek do obozów koncentracyjnych. Synagoga przetrwała wojnę, a elementy jej wystroju zostały przechowane w ukryciu. Do lat 70. w mieście mieszkali tylko nieliczni ocaleli członkowie gminy. Powiększyła ona znacznie swoją liczebność w roku 1970, gdy do miasta przybyło 150 żydowskich imigrantów z dawnych kolonii francuskich w północnej Afryce.
Historia synagogi Pierwsza synagoga w mieście została założona w XII wieku na przedmieściach Carpentras. Po wygnaniu Żydów w roku 1306 ten pierwszy budynek zamieniono na kościół pod wezwaniem Maryi Panny. Nie zachował się on do czasów obecnych. Po powrocie Żydów w latach 1343–1344, pod opieką papieża, nowa synagoga została założona w roku 1367 w domu wynajętym przez gminę żydowska od miejscowego notariusza. Według wydanego w 1344 r. zezwolenia nowa synagoga nie mogła być wyższa ani szersza od pierwszej, która zbudowane była na rzucie 14 na 8 metrów, przy 8 metrach wysokości. Gdy w roku 1367 umowa najmu wygasła, zezwolono Żydom na budowę synagogi we własnym budynku, tuż obok poprzednio wynajętego.