Topielica (oryg. ukr. Утоплена) – ballada Tarasa Szewczenki datowana w rękopisie na 8 grudnia 1841.
Okoliczności powstania utworu Utwór został napisany przez Szewczenkę z myślą o publikacji w almanachu Молодик, gdzie też ukazał się po raz pierwszy w wydaniu na 1843. Topielica była jedną z ballad okresu wczesnej twórczości poetyckiej Szewczenki, powstałą cztery lata po napisaniu Urzeczonej i dwa lata po Topoli. Podobnie jak wymienione utwory, również i ta ballada powstała w nawiązaniu do znanej Szewczence romantycznej tradycji polskiej i rosyjskiej, łącząc ją z typowo ukraińskimi podaniami ludowymi.
Treść Podmiot liryczny wiersza opowiada grupie dziewcząt o dwóch widmach pojawiających się na brzegu pobliskiego zarośniętego i porzuconego stawu. Wspomina, że wiele lat temu we wsi żyła młoda zamożna wdowa. Była ona kobietą atrakcyjną i miała wielu kochanków, z czym bynajmniej się nie kryła. Owocem jednego z wielu romansów z jednym z Kozaków była córka Hanna. Wdowa oddała ją na wychowanie obcym ludziom, by móc nadal prowadzić dawny tryb życia. Kiedy Hanna stała się młodą kobietą, jej matka zestarzała się i straciła powodzenie u mężczyzn, którzy teraz interesowali się jej córką. Wdowa zaczęła zazdrościć Hannie, zaczęła obrażać ją publicznie i bić.