Wreszcie próbowała bez powodzenia otruć córkę, a gdy zdobyta trucizna nie dała spodziewanego rezultatu - podstępem wepchnęła ją do stawu, tonąc razem z nią. Świadkiem tego momentu był zakochany w Hannie rybak, który rzucił się dziewczynie na pomoc. Wydobył ją z wody, jednak już nieżywą. Wówczas sam z rozpaczy rzucił się do tego samego stawu. Miejsce to zostało uznane przez ludzi za przeklęte. Tylko nocą duchy trojga utopionych pojawiały się na brzegu - matka rwała na sobie włosy, gdy rybak całował Hannę siedzącą na piasku.
Cechy utworu Topielica jest utworem wyraźnie zakorzenionym w tradycji romantycznej. Jej fabuła oparta jest na ludowym podaniu, utwór stylizowany jest - poprzez zwroty podmiotu lirycznego do "ciekawych dziewcząt" i umiejscowienie akcji w znanej zarówno nadawcy jak i odbiorcy przestrzeni "naszej wiosce" - na tradycyjną ukraińską ustną opowieść. Dzieło zawiera elementy fantastyczne typowe dla romantyzmu (czary, duchy), łącząc je - podobnie jak inne młodzieńcze ballady Szewczenki - z plastycznymi opisami ukraińskiego pejzażu, które otwierają i zamykają balladę. Podmiot liryczny wyraźnie prezentuje swoje oceny opisywanych sytuacji, potępiając zachowanie matki w stosunku do córki, jak i jej wcześniejszą rozwiązłość.