W 1136 r. mistrz opuścił klasztor i został dekretem cesarskim wyznaczony na opata w klasztorze Guangli na górze Ayuwang (Asioki). Klasztor ten był do tej pory źle zarządzany i był dłużnikiem prawie 200,000 chłopów, którym nie zapłacono za ich prace związane z klasztorem. Gdy opatem został Qingliao wypłacono chłopom ok. 90% należności.
W kilka lat później mistrz został wyznaczony przez cesarza na opata nowo wybudowanego klasztoru chan Longxiang w Wenzhou. W 1145 r. został (również przez cesarza) wyznaczony na opata klasztoru na górze Jing, w pobliżu ówczesnej stolicy Lin’an (Hangzhou).
W 1151 r. wybudowano nowy klasztor Chongxian XianxiaoBył to tzw. klasztor zasługi, czyli przeznaczony jako miejsce, w którym spocznie po śmierci, w tym wypadku, matka cesarza Gaozonga, cesarzowa Wei 1080–1159).. Po zakończeniu budowy mistrz Qingliao został wyznaczony na jego opata. Wkrótce cesarzowa Wei odwiedziła klasztor. Mistrz, mimo choroby, wygłosił mowę w celu jej uhonorowania. Cesarzowa wezwała lekarza i zaaranżowano ceremonię „karmienia głodnych duchów” (chiń. xiujian shuilu fahui), aby stworzyć zasługi dla poprawienia zdrowia mistrza. Jednak wkrótce mistrz zmarł siedząc w pozycji lotosu.