Jego stupa wybudowana na zachód od klasztoru nosiła nazwę „Wyspy kwitnącej paulowni”. Jego pośmiertnym imieniem było „Wukong chanshi” (Mistrz chan Oświeconej Pustki).

Uczniowie i znaczenie mistrza Qingliao wprowadził w stan mnisi 400 uczniów. Ponad 30 jego uczniów otrzymało od mistrza przekaz Dharmy i służyli jako opaci w klasztorach.

Chociaż mistrz Huizhao Qingyu (1078–1147) był starszym od Qingliao i w inskrypcji pogrzebowej mistrza Danxii Zichuna jest jednym z dwu uczniów wymienionych z nazwiska, to jednak nie spełnił pokładanych w nim nadziei i był ostatecznie w cieniu zarówno mistrza Hongzhi, jak i Qingliao.

Linie przekazu Qingliao i Hongzhiego okazały się dużo ważniejsze od linii przekazu innych uczniów mistrza Danxii Zichuna. Z historycznego punktu widzenia najważniejszą okazała się linia transmisji Qingliao. Jego pra-pra-prawnuk w Dharmie, mistrz chan Tiantong Rujing (1163–1228) został nauczycielem Dōgena, który otrzymał od niego przekaz Dharmy i powrócił do Japonii przenosząc do tego kraju nauki szkoły caodong, czyli w wymowie japońskiej sōtō.