Edwarda Orłowska, pierwotnie Estera Mirer, ps. „Małanka” (ur. w Witebsku zm. 23 września 1977 w Warszawie) – polska działaczka komunistyczna, posłanka do Krajowej Rady Narodowej (1945–1947), na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) i na Sejm PRL I kadencji (1952–1956). thumb|210px|Nagrobek Edwardy Orłowskiej
Życiorys Urodziła się w rodzinie żydowskiej. Córka Henryka (Honona), przedstawiciela handlowego firmy papierniczej, oraz Rebeki. Okres I wojny światowej spędziła w Smoleńsku, gdzie została ewakuowana wraz z rodzicami. Po powrocie do Białegostoku w 1919 podjęła naukę w gimnazjum Zeligmana. Już od najmłodszych lat wraz z bratem Sanią (zm. 1920 w Mińsku) zaangażowała się w działalność komunistyczną (m.in. podczas sowieckiej okupacji miasta w 1920), za co była wielokrotnie zatrzymywana i aresztowana. Po aresztowaniu w 1923 wyrzucona z gimnazjum, naukę kontynuowała na własną rękę. Działała w Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK), a od 1924 w jego regionalnej sekcji: ZMK Zachodniej Białorusi (później: Komunistyczny Związek Młodzieży Zachodniej Białorusi). Na przełomie lat 1929/1930 pełniła obowiązki I sekretarza komitetów okręgowych Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi w Pińsku, Brześciu i Grodnie. W 1934 aresztowana i skazana na 5 lat więzienia (areszt i wyrok odbywała m.in. na Łukiszkach i „Stefance”), które opuściła w 1937.