w 1933 odszedł w stan spoczynku. Cztery lata później aresztowany, skazany na śmierć i rozstrzelany.
Życiorys Dzieciństwo i służba wojskowa Leonid Cziczagow urodził się w rodzinie szlacheckiej o tradycjach wojskowych, wywodzącej się z regionu Kostromy. Jego pradziadek uczestniczył w badaniach Oceanu Arktycznego w czasie rządów carycy Katarzyny II, zaś dziadek, admirał Paweł Cziczagow walczył w wojnie francusko-rosyjskiej w 1812. Ojciec przyszłego świętego, Michaił Nikiforowicz Cziczagow, był pułkownikiem artylerii, żonatym z Marią Nikołajewną. Leonid Cziczagow został ochrzczony 20 października 1856 w wojskowej cerkwi św. Aleksandra Newskiego przy Michajłowskiej szkole wojskowej.
Ukończył carski Korpus Paziów. W 1875 złożył z wyróżnieniem końcowe egzaminy i otrzymał stopień porucznika. Został wcielony do pierwszej baterii Jego Wysokości konno-artyleryjskiej brygady gwardii. W tym stopniu walczył w wojnie rosyjsko-tureckiej (1876–1878), uczestnicząc m.in. w bitwie pod Plewną, otrzymując za odwagę Krzyż Zasługi Wojskowego orderu Świętego Jerzego.