W 1878, po zakończeniu działań wojennych, Leonid Cziczagow wrócił do Petersburga. Spotkał tam znanego w całej Rosji duchownego, Jana KronsztadzkiegoPóźniejszego świętego prawosławnego.. Po rozmowie z kapłanem młody oficer uznał go za swój moralny autorytet, pozostawał z nim w kontakcie i podejmował ważniejsze decyzje jedynie posiadając na nie błogosławieństwo Jana. W roku następnym Leonid Cziczagow ożenił się z Natalią Dochturową. Z tego związku przyszły na świat córki Wiera, Natalia, Leonida i Jekatierina. Rodzina Cziczagowych odznaczała się, na tle innych arystokratycznych związków, głęboką religijnością.
Jako oficer Leonid Cziczagow otrzymał również szereg odznaczeń zagranicznych, w tym Legię Honorową (za udział, jako specjalista ds. artylerii, w manewrach sprzymierzonej z rosyjską armii francuskiej) oraz ordery rumuńskie, greckie, bułgarskie i czarnogórskie. W 1881 otrzymał awans na sztabs-kapitana. W czasie służby wojskowej opublikował Pamiętnik Cara – Wyzwoliciela w Dunajskiej Armii, Francuską artylerię w 1882 roku (na podstawie doświadczeń z manewrów), Przykłady z minionej wojny 1877–1878. Wspierał finansowo sobór św. Sergiusza z Radoneża w Klemieniewie, który pełnił funkcję głównej świątyni wojskowej dla wojsk artyleryjskich Rosji.