Doświadczenie wojny miało głęboki wpływ na młodego oficera. Leonid Cziczagow ukończył kursy medyczne, by móc w przyszłości udzielać pomocy rannym żołnierzom, prowadził badania nad leczeniem przy użyciu substancji pochodzenia roślinnego. Zainteresował się również teologią. Samodzielne studia w tym kierunku sprawiły, że postanowił złożyć dymisję ze służby i wstąpić do stanu duchownego. Z decyzją tą nie mogła pogodzić się jego żona, która ostatecznie zaakceptowała jego plany po rozmowie z Janem Kronsztadzkim.
Kapłan right|thumb|Wiera, Natalia, Leonida i Jekatierina Cziczagow. Spośród czterech córek Serafina (Cziczagowa) dwie – Natalia i Leonida – wstąpiły do żeńskich monasterów. Obie przyjęły imię zakonne Serafina. Również jego wnuczka Warwara Czorna, z tym samym imieniem, została mniszką. 15 kwietnia 1890 (lub w roku następnym) Leonid Cziczagow złożył dymisję, która została przyjęta. Następnie razem z rodziną przeniósł się na stałe do Moskwy. Tam, w cerkwi Dwunastu Apostołów w kompleksie zabudowań Kremla, 26 lutego 1893 przyjął święcenia diakońskie, zaś dwa dni później – kapłańskie. Pracę duszpasterską prowadził początkowo w parafii, w której został wyświęcony. Ze względu na zły stan techniczny świątyni, do której został skierowany, musiał sam wyłożyć na jej remont 15 tys. rubli.