Alberto Gori OFM (; ur. 9 lutego 1889 w San Piero Agliana we Włoszech, zm. 25 listopada 1970 w Jerozolimie) – arcybiskup katolicki, łaciński patriarcha Jerozolimy, były Kustosz Ziemi Świętej, franciszkanin.
Życiorys Alberto Gori urodził się w San Piero Agliana w prowincji Pistoia. Należał do toskańskiej prowincji franciszkanów pw. św. Bonawentury. Święcenia kapłańskie przyjął 19 lipca 1914 w San Miniato al Tedesco. W czasie I wojny światowej służył we włoskim wojsku. Po wojnie został przez przełożonych wysłany do Palestyny, gdzie wstąpił na służbę do Kustodii Ziemi Świętej.
W Ziemi Świętej pracował najpierw w bazylice Bożego Grobu w Jerozolimie, a następnie w Aleppo w Syrii, jako dyrektor szkoły. W 1937 został wybrany przez definitorium generalne zakonu franciszkańskiego Kustoszem Ziemi Świętej. Sprawował swój urząd w czasie II wojny światowej. Brytyjczycy, którzy sprawowali władzę nad Palestyną – mandat brytyjski – nie usunęli go ze stanowiska, chociaż będąc Włochem, powinien zostać, jak inni jego rodacy, internowany lub wydalony z terenu Bliskiego Wschodu. Gori nie wzbudzał jednak żadnych podejrzeń. Jako Kustosz Gori odbudował sanktuaria Nawiedzenia w En Kerem (został uwieczniony na fresku w ołtarzu głównym) i Cudu Wskrzeszenia w Na’in.